150نمایش ها 0نظرات

نقد و بررسی Gears Of War 4

by on آبان 3, 1395
 

“به قلم سینا ربیعی”

حاصل افکار، فانتزی‌ها و روحیات منحصربفرد یکی از خاص‌ترین بازی‌سازان صنعت، سری بازی بود که تک تک اجزای آن در جای درست و مناسب قرار داشت، سری که مفهوم استاندارد بودن را در عین مدرن شدن ارائه داد، کلیف بی با GeoW به هرآنچه در ذهن داشت و حقیقتا می‌شد ارائه داد رسید و پس از پایان سه‌گانه، از اپیک گیمز رخت بست و برای همیشه با GeoW خداحافظی کرد، حال پس از چندین سال‌ بار دیگر سری GeoW در قالب نسخه‌ای اصلی و شماره دار بازگشته است، آنهم توسط کسانی که سال‌ها زیر دست کلیف بی آموزش دیده و ورزیده شدند و اکنون فرصت ارائه ایده‌های اجرا نشده در سه گانه اول را پیدا کرده‌اند. “گیرز 4” اثری بزرگ و قابل احترام است که می‌خواهد در سه زمینه تجربه بصری، جنبه‌های آنلاین و بخش داستانی داشته‌های فراوانی را رو کند.

قائدتا پس از نقطه پایان نسخه اول و نابودی کامل لوکاست‌ها، انتظار پایان GeoW را داشتیم و حال که مجموعه آن هم با یک نسخه شماره‌دار ادامه پیدا کرده ، مشتاق دریافت یک نگاه جدید و درست برای ادامه آن هستیم. برای ارائه این نگاه نو، سازنده خط داستانی بازی را سال‌ها پس از رویداد‌های سه‌گانه اول برده است. دیگر خبری از قهرمان کاریزماتیک سه‌گانه اول یعنی “مارکوس فنیکس” به عنوان شخصیت اصلی نیست و ما اینبار نقش فرزند او یعنی “جی‌دی فنیکس” را بر عهده داریم که طبق سنت همیشگی سری چند همراه و کاراکتر مکمل نیز در کنارش هستند.

نکته مثبتی که تجربه گیرز اف وار را از آغاز تا ثانیه پایانی سروپا و قبراق نگه می‌دارد، حفظ برگ برنده همیشگی این سری یعنی گیم‌پلی استاندارد و جذاب است. از لحاظ  سیستم تیر‌اندازی و تجربه گان‌پلی، طراحی اسلحه‌ها، طراحی دشمنان و سطح فنی و بصری بازی، Gears Of War 4 یکی از بهترین و خوشساخت‌ترین تجربیاتی است که در طول نسل هشتم در سبک تیراندازی دیده‌ایم. به مانند سه ‌گانه اول کاملا واضح است که کسانی پشت ساخت اثر قرار دارند که دانش کافی و دید درستی را نسبت به یک بازی شوتر داشته‌اند. بازی تعامل مناسبی بین یک بازی اکشن جدی و یک تجربه بزن‌بهادر سطحی را برقرار کرده است و این تعادل همیشه عامل غنای گیم‌پلی گیرز اف وار بوده است.

” Gears Of War 4 یکی از بهترین و خوشساخت‌ترین تجربیاتی است که در طول نسل هشتم در سبک تیراندازی دیده‌ایم.”

یکی از نکاتی که حتی فراتر از سه‌گانه قبلی به بازی حسی باشکوه را داده، تلاقی کم نظیر عناصر بصری و گرافیکی با گیم‌پلی است. سطح گرافیک تکنیکی بازی بسیار بالا می‌باشد اما در کنار آن سازندگان برخی از ویژگی‌های آب و هوایی نظیر طوفان، بارش باران و … را نیز به زیبایی هر چه تمام‌تر طراحی کرده‌اند و نکته‌ای که ارزش این زیبایی را دو‌چندان می‌کند، تلاقی آن با گیم‌پلی است. تجربه بازی تحت فشار قابل لمس و دیوانه‌کننده طوفان به طور چشمگیری متفاوت و جذاب است و به جز برخی موارد معدود نظیر “تومب‌ریدر”‌های اخیر کمتر اثری در ارائه چنین هبستگی بین گرافیک و گیم‌پلی موفق بوده است.

به طور کلی جزئیات گیم‌پلی بازی و عناصر فنی و بصری در بالاترین سطح یک عنوان کنسولی قرار دارد اما ساختاری که این جزئیات باید در آن قرار گیرد، به پختگی نسخه‌های پیشین نیست و سازنده در طراحی لول دیزاین بازی تعادل کافی را بین تجربه تکنفره و Co-op ایجاد نکرده است. به طور مثال دو اکت ابتدایی بازی کاملا نبرد‌های رباتیک را به تصویر می‌کشد، شبیه به چیزی که در Black Ops III شاهد آن بودیم و به وفور شاهد صحنه‌هایی هستیم که باید دشمنان تکراری بازی را از بین ببریم و از قضا مدت زمان این دو اکت در حالت تکنفره بسیار بالا بود. در زمان تجربه برخی از بخش‌ها و مراحل بازی کاملا می‌توان احساس کرد که تجربه مطلوب، مدیون بازی بصورت Co-op و دو نفره است در غیر این صورت برخی از مراحل نظیر همین اکت اول و دوم بیش از حد طولانی و کش‌دار می‌شوند. با این وجود در اکت‌های بعدی لول دیزاین بازی ارتقا پیدا می‌کند و این عدم تعادل کمتر در بازی یافت می‌شود.

اما مشکل دیگر بازی که موجب پایین‌تر رفتن “گیرز 4” در قیاس با پیشینیان خود می‌شود، مقوله داستان است. در رابطه با داستان بحثی که شاید خیلی‌ها به آن اعتقاد داشته باشند این است که هیچگاه در “گیرز اف وار” داستان رکن اصلی نبوده است اما از دید من داستان سری گیرز، در عین سطحی بودن، تاثیر عمیقی را بر تجربه مخاطب گذاشته و این تاثیرگذار در لایه‌های عمیق‌تر داستان نفهته بوده است.

“پس از دو اکت ابتدایی “گیرز 4″ همان چیزی می‌شود که انتظارش را داشتیم!”

GeoW 4 از 5 اکت تشکیل شده است و در دو اکت ابتدایی خود بیشتر به معرفی شخصیت‌ها و ساختار جدید جهان بازی می‌پردازد، از سلطه نیرو‌های کاگ تا رویدادهای پشت پرده و مرموزی که برای انسان‌ها در شرف وقوع است. دو اکت ابتدایی بازی مسیر بسیاری کندی را در داستانسرایی طی می‌کند، اکت سوم ساعت‌ها شما را درگیر دنبال کردن رد مارکوس می‌کند که در موقعیت مضحک گیر آفتاده است و اکت چهارم مشابه چنین جریانی را اینبار به شکلی دیگر دنبال روایت می‌کند و نهایتا در پایان بندی بازی است که در آن ما شاهد تکامل دیر‌هنگام و حرف اصلی سازندگان و نوع نگاه آنها به جهان جدید بازی می‌شویم، پایانی که نوید نسخه‌های جدیدی را می‌دهد اما به واقع با مرور رویدادهای داستانی از خود می‌پرسیم آیا از نسخه چهارم صرفا توقع یک مقدمه بر رویداد‌های اصلی را داشتیم؟

به طور کلی اگر بخواهیم بخش تکنفره داستانی “گیرز 4” را مورد قضاوت قرار دهیم، می‌توان از آن به عنوان تجربه‌ای قوی و ارزشمند نام برد که یک سطح از یک تجربه کامل عقب‌تر است و دلیل اصلی این فقدان، فقر داستان بازی و در نیامدن روابط کاراکتر‌ها و حتی طنز بازی است و این موضوع تاثیر منفی را بر روند کلی بازی و گیم‌پلی گذاشته است.

اما بگذارید از بخش داستانی فاصله بگیریم و به سراغ بخش‌های آنلاین محور بازی برویم یعنی بخش چندنفره رقابتی که Versus نام دارد و دیگری بخش زیبای Horde؛ همواره در یک یک بازی در سبک تیراندازی، دو رکن اصلی ایجاد یک تجربه آنلاین خوب داشتن مپ‌های مناسب و حالت‌های آنلاین متنوع و قوی است. از قضا این دو بخش در “گیرز 4” به بهترین شکل ممکن ارائه شده‌اند. تقریبا می‌توان گفت تمامی مپ‌های بازی با حفظ بار استراتژی و عمق خود، کاملا در راستای ارتقا لذت بازی و گیم‌پلی طراحی شده‌اند. مد‌ها و حالت‌های مختلف بخش آنلاین نیز از لحاظ طراحی عمدتا همان حالت‌های کلاسیک هستند که تنوع و جذابیت کافی را به گیم‌پلی می‌بخشند. زمانی که یک بازی دو رکن اصلی یک بخش چندنفره خوب را درون خود دارد، نوبت به اجزای اصلی این ارکان یعنی جزئیاتی نظیر سیستم تیراندازی، سطح فنی، گان‌پلی و … می‌رسد که این جزئیات به مانند نگینی درخشان در سرتاسر بازی خودنمایی می‌کنند. بدین ترتیب از بخش چندنفره رقابتی “گیرز 4” می‌توان به عنوان یکی از برترین تجربیات آنلاین نسل جاری نام برد.

دیگر بخش آنلاین بازی نیز Horde می‌باشد. این بخش بر مبنا حالت کلاسیک دفاع از یک مقر طراحی شده است و شما باید از موج‌ها (Wave) های مختلفی که به سمت شما می‌ایند دفاع کنید. جزئیات و امکانات و طراحی مپ این بخش عالی است اما متاسفانه مشکل آن کارگردانی نامناسب می‌باشد. در درجه اول نوع بالانس درجه سختی موج‌ها غیرمنطقی و زمینه‌ساز روند فرسایشی است. به طور مثال از موج اول تا نهم روند بسیار تکراری و آسان است، موج دهم ناگهان سخت می‌شود، بار دیگر از موج یازدهم تا نوزدهم روندی تکراری و راحت و موج 20 بسیار سخت؛ نکته این است گذراندن همین 20 موج زمان بسیار زیادی را از شما می‌گیرد در حالی که اگر روند ارتقا درجه سختی سریع‌تر بود به مراتب این بخش بیشتر به پتانسیل‌های دست می‌یافت.

بازبینی تصویری:

“در نیامدن رابطه بین شخصیت‌ها یکی از مشکلات اصلی بازی است، نکته‌ای که موجب آسیب زدن این مشکل به کلیت داستان می‌شود این است که تقریبا نیمی از بازی شما باید به دنبال اهدافی باشید که به دلیل تعلق خاطر شخصیت‌ها به هم به سمت آن می‌روند، همان سناریو قدیمی به دنبال پدر که در این نسخه به دنبال مادر نیز به آن اضافه شده است”

به لطف اسلحه‌های فوق‌العاده، کماکان تجربه گیم‌پلی بازی خونین و هیجان انگیز است!

گرافیک بازی در کات‌سین‌ها از پیش رندر شده است و کیفیت بالاتری در قیاس با گیم‌پلی دارد. با این وجود در هر دو بخش ارزش‌های بصری بازی قابل ستایش می‌باشد.

طراحی دشمنان بازی به مانند نسخه‌های پیشین قابل تحسین است

از تجربه فوق‌العاده موتورسواری بگذریم، چنین جلوه‌های بصری کم نظیری در سراسر بازی وجود دارد.

“گیرز اف وار” همواره در زمینه سیستم کاورگیری بهترین بوده است و این برتری را در نسخه چهارم نیز حفظ کرده است.

اسلحه‌های متنوع و جذاب بازی که یکی از نقاط قوت این نسخه محسوب می‌شوند.

نکات مثبت

مثل همیشه گان‌پلی و سیستم تیراندازی فوق‌العاده

غنای بصری و سطح فنی خیره‌کننده

تجربه عالی بخش چندنفره رقابتی بازی

هوش مصنوعی معقول و عالی دشمنان و کاراکتر‌های خودی

نکات منفی

ساختار کلی داستان

موسیقی!

مسیر پیشرفت فرسایشی بخش Horde

مدت زمان بالا بازی در قیاس با محتوا بخصوص در اکت اول و دوم

سخن آخر

یکی از بزرگترین چالش‌ها برای شرکت‌های مختلف احیای یک سری‌بازی توسط سازندگانی جدید است، چنین چالشی را در نسل قبل مایکروسافت با سری Halo تجربه کرد و خروجی آن بازی موفق HALO 4 شد که البته رگه‌های معنوی و حس عمیق سه‌گانه اول کمتر در آن مشاهده می‌شد. حال در نسل جدید همان شرایط برای سری Gears Of War در حال تکرار است و باز هم به طور کامل شاهد همان چرخه Halo هستیم، یعنی ظاهری قوی و منجسم اما لایه‌های عمیق‌تری که در پس از این ظاهر دیگر وجود ندارد. با تمامی این اوصاف، “گیرز 4” بی شک در زمره آثار برتر سبک خود در نسل هشتم قرار دارد و با یک بخش داستانی طولانی و متنوع و بخش آنلاینی قوی و منسجم می‌تواند ساعت‌ها شما را سرگرم کند.

Verdict

One of the biggest and of course hardest challenges that many companies could face is to revive and remake a game series via new developers, like the experience Microsoft had with Halo and the result was the successful title Halo 4 which kinda lacked the depth and the moral of the story compared to its previous successors. In the present generation of gaming, we’ve observed the same process but this time for the well known series of “Gears of War” which of course, went through the same way as Halo did and it lacks the moral compared to its previous titles.

But all of the factors aside, Gears of War 4 is one of the best in its genre and also one of the most successful in the 8th generation that would entertain you with its massive and quite long story, enjoyable multiplayer and many other things

Pros

Like always, the tremendous gunplay and the shooting system
Stunning graphics
Excellent competitive multiplayer experience
Well organized AI

Cons

The main structure of the story
Music !
Descending course of the Horde sector
Having less content compared to the games gameplay time esp. in the first 2 acts

Score: 8.5 out of 10

منبع خبر:pardisgame

Be the first to comment!
 
Leave a reply »

 

یک نظر بدهید 

هفده − پنج =